Aşk üzerine o kadar çok söz söylenmiş, şarkılar yazılmış ki insan utanıyor kendi kuracağı acemi cümlelerden...Ama aslolan hisler değil mi, hissettiklermiz? Hangi cümle karşılık gelebilir gerçek hislerimize...yani yaşamaktır aslolan...yaşayıp hissedebilenlere ne mutlu;) Aşağıda izleyeceğiniz video anlatmak istediklerimi daha iyi anlatır diye düşünüyorum...
"Korkudan sahnede eli ayağına dolaşıp,
Rolünü şaşıran kötü bir oyuncu misali;
Ya da azdıkça içine sığmayan öfkesi taşıp
Kendi yüreğini zayıf düşüren çılgın biri gibi,
Unutuyorum, kendime güvenim olmadığından mutlaka,
Tam olarak söylemeyi aşk oyununun sözlerini;
Ve aşkımın yükü öylesine ağır geliyor ki bana,
Kendi aşkımın gücü karşısında eziliyorum sanki.
O halde, nedemek istediğimi bakışlarım anlatsın,
Konuşan gönlümün sessiz sözcüsü olsun onlar;
Aşkımı onlar açığa vursun, derdime çare arasın;
Öyle ki, hiç kalsın yanında, durmadan konuşanlar.
Ah, sessiz aşk neler yazmış, öğren artık okumayı,
Aşkın sırrına ermişler bilir gözleriyle duymayı..."W.Shakespeare
